پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی کهن‌نامه ادب پارسی 2383-0603 8 1 2017 05 22 . تحلیل اسطورة سیمرغ در شاهنامة فردوسی 47 70 3221 FA زهره حیدرنیای راد دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی ، واحد ساوه ،دانشگاه آزاد اسلامی ، ساوه ، ایران. علی‌رضا شعبانلو استادیار زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران Journal Article 2017 04 21 .  <br /> سیمرغ یکی از پرندگان اساطیری است که در متون دینی زرتشتیان و سپس در حماسه‌های ایرانی حضور دارد. در میان متون حماسی، سیمرغ در شاهنامه کارکردی فعالتر و پررنگتر دارد و اساساً پرداخت بیشتری دربارة آن صورت گرفته است. در مقالة حاضر سعی بر آن شده است که به بازتاب ویژگی‎های اساطیری سیمرغ در شاهنامة فردوسی پرداخته شود. این مهم نیز با مطالعه در متون دینی زرتشتی، مانند اوستا، وندیداد، گزیده‌های زادسپرم و ترسیم سیمای سیمرغ و تطبیق آن با شاهنامه محقق شده است. در شاهنامه سیمرغ دارای دو چهرة کلی اهورایی و اهریمنی است. جنبة اهورایی سیمرغ نیز شامل کارکردهای درمانگری، توتمیستی و حمایت‌کنندگی و خبرآوری است. جنبة اهریمنی که در میان متون حماسی انحصاراً در شاهنامه از آن یادشده، در واقع نوعی از صورت تحول‎ یافتة کارکرد توتمیستی این پرنده یا شکل تغییریافته‎ای از دوگانگی رفتاری و شخصیتی او است. http://classicallit.ihcs.ac.ir/article_3221_de39b5085a621bb9b4b1de03353a81dc.pdf